Á hverjum miðvikudegi birtist nýr pistill. Sendu okkur línu ef þú ert með hugmynd að pistli eða ef þú ert með spurningu sem mætti svara með pistli.

Abraham - Faðir trúarinnar

Skrifað af Aron Hinriksson. Posted in Pistlar

Abraham

Ýmindaðu þér mann á áttræðisaldri í fornöld sem finnst hann heyra frá Guði sem hann þó veit ekkert um. Skilaboðin ganga út á að ferðast á ókunnar slóðir langt í burtu ásamt fjölskyldu sinni til þess að taka á móti loforði Guðs. Maðurinn, Abraham leggur af stað í trausti þess að það sem hann heyrði væri sannleikur. - Og svo reynist vera og Abraham varð í kjölfarið á endanum faðir gyðingaþjóðarinnar.

Við búum við þann veruleika að við getum vitað miklu meira um Guð en Abraham gerði. Við getum lesið bækur, hlustað á kennslur og fengið upplýsingar héðan og þaðan. Það leiðir þó ekki endilega til þess að við treystum frekar. Raunar er það svo að margir leita meira í öryggi þess sem þeir sjá í kringum sig eftir því sem tíminn líður og treysta Guði um leið minna. Þetta gerist þrátt fyrir að Guð hafi aftur og aftur reynst trúfastur.

Margir eiga auðvelt með að treysta Guði þegar þeir hafa ekkert annað og sjá hann þá starfa á ótrúlegan hátt. Þegar hinsvegar við höfum betri fjárhag og öryggisnet í kringum okkar getur orðið auðveldara að treysta á það, og minna á Guð.

Um leið er hætt við að við förum á mis við áætlun Guðs og stundum, stóra hluti sem Guð vill vinna í gegnum líf okkar. Trú er að fara af stað án þess að vita nákvæmlega hvernig endirinn verður, vitandi að Guð er stærri en aðstæðurnar.

Megir þú eiga hugrekki til þess að treysta Guði fyrir öllu þínu lífi, allt þitt líf.

Þessi pistill er hluti af predikunarseríu sem heitir AbrahamAron Hinriksson er höfundur þessa pistils, smelltu hér til að horfa eða hlusta á predikun frá honum um þetta efni.

Umræðuspurningar fyrir heimahópa

  1. Hafa verið tímabil í þínu lífi þar sem þú treystir Guði meira en þú gerir í dag?
  2. Hvernig finnst þér tilhugsunin um að leggja allt líf þitt í Guðs hendur þannig að hann ráði allri þinni vegferð?
  3. Hvaða áþreifanlegu skref getur þú tekið í dag til þess að ganga fram í trú og trausti á Guði?

Hlusta á kennslu

Trú í verki, frásögn frá Rós Ingadóttur

Skrifað af Rós Ingadóttir. Posted in Pistlar

Ég segi oft, Jesús er eini læknirinn. Guði er ekkert um megn. Fyrir tæpum fjórum árum í byrjun maí, hringdi eldri dóttir mín í mig. Hún er búsett í Noregi ásamt eiginmanni sínum og fjórum börnum. Hún sagði mér að dóttirdóttir mín hefði greinst með banvænan tauga- og hrörnunarsjúkdóm. Sæbjört var þá 17 ára og töldu læknarnir að hún gæti í mesta lagi náð 25 ára aldri.

Læknarnir höfðu bæði tekið sýni úr blóði og mænuvökva Sæbjartar. Niðurstöðurnar voru óyggjandi. Við gátum ekkert annað en grátið saman í símanum. Hvílík sorg sem kramdi hjörtu okkar. Mér fannst ég svo lítil og einskis megnug gagnvart þessum hræðilega sjúkdómi. Ég bað til Guðs af þeim litlu kröftum sem ég átti.

Nokkrum vikum seinna fór ég að vinna hjá Samhjálp. Um miðjan ágúst var mér boðið á bænastund. Við vorum þarna fimm samankomin og Vörður Leví Traustason sat við annan enda borðsins. Fyrir framan hann var bænakarfa með nöfnum fólks sem beðið var fyrir. Ég gat ekki talað um örlög dótturdóttur minnar án þess að klökkna, en ég bað um að fá að setja nafn hennar í körfuna því hún væri með banvænan hrörnunarsjúkdóm. Þá sagði Vörður rólega en ákveðið „það er ekki alltaf rétt það sem læknarnir segja.'' Þessi orð gáfu mér strax von, trú og styrk.

Hann sagði okkur frá því þegar Trausti faðir hans varð fyrir mjög alvarlegu slysi í Vestmannaeyjum, er hann féll ofan af húsþaki þá 42 ára gamall. Hann datt ofan á steypustyrktarjárn, tein, sem fór í gegnum bakið og magann. Það var farið með hann á skurðstofu Sjúkrahússins. Ragnheiður kona hans beið frammi. Læknirinn kom til hennar og sagði henni að það væri engin von því maginn væri fullur af krabbameini, hann ætti aðeins nokkrar vikur eftir á lífi. Ragnheiður fór strax að safna saman systkinunum í Hvítasunnusöfnuðinum til þess að biðja. Það var beðið látlaust. Nokkrum vikum síðar fór Trausti á fætur og var nokkuð hress. Hann fékk stundum hitaköst og hann var einnig með gúlp á maganum. Hann var því skorinn upp. Í maga hans var lokaður sekkur, en maginn var hreinn. Þar var ekkert krabbamein að finna og Trausti gróinn sára sinna.

Þegar Trausti fór að fara á fætur dreymdi Ragnheiði draum. Henni þótti sem safnaðarbörnin væru í líkfylgd Trausta. Þau voru að fylgja honum frá heimili hans að æskuheimilinu. Þegar líkfylgdin var komin miðja vegu stöðvaði þau engill Drottins og bauð þeim að snúa við. Ragnheiður spurði engilinn af hverju hann væri að snúa þeim við. Þá sagði engillinn „bænir Guðsbarna hafa verið heyrðar.'' Þegar heim var komið tók engillinn líkklæði Trausta, innsiglaði þau og hengdi þau inn í skáp. Trausti lifði við góða heilsu fimmtíu ár í viðbót.

Frásögn Varðar var svo uppörvandi og gaf mér svo mikla von, að það var sem þungum steini væri lyft af hjarta mínu. Það var haldið áfram að biðja fyrir Sæbjörtu allt sumarið. Um miðjan október var ég að ljúka störfum hjá Samhjálp. Ég hitti Vörð á ganginum og hann spurði mig hvað væri að frétta frá Noregi. Dóttir mín hafði þá hringt í mig deginum áður og sagt „mamma þetta er ekki þessi vondi sjúkdómur. Þetta er annarskonar sjúkdómur sem læknarnir þekkja ekki, en er sennilega hægt að halda niðri með lyfjum." Þetta sagði ég Verði. Hann sagði „við höldum áfram."

Sýni voru tekin úr dótturdóttur minni, blóðsýni og mænuvökvi sem fyrr. Niðurstöður höfðu breyst mjög til hins betra. Læknarnir skildu ekki hvað var að gerast því ekkert þessu líkt hafði gerst áður. Við hverja sýnatöku batnaði hvort tveggja, blóð og mænuvökvi hjá Sæbjörtu. Svona gekk þetta þangað til fyrir þremur mánuðum. Þá var Sæbjört tekin af nánast öllum lyfjum og talin alheilbrigð, læknuð. Norski læknirinn sem hélt alfarið utan um Sæbjörtu í veikindum hennar sagði hvað eftir annað við dóttur mína að þetta hefði aldrei komið fyrir áður. Enginn með svo alvarlegan sjúkdóm hefði læknast svona. Þetta væri með öllu óþekkt „syndrum." Svona vinnur Guð. Við þökkum algóður Guði fyrir að lækna Sæbjörtu. Guði er ekkert um megn.

Íhugun og framkvæmd

  1. Þekkir þú eða hefur þú upplifað trú í verki, t.d. lækningu eins og lýst er hér fyrir ofan eða að fólk geri eitthvað af þrautseigju og áhuga af því það trúir á Guð?
  2. Ef þú ert að takast á við erfiðleika, komdu þá í heimsókn til okkar á samkomu á sunnudögum kl.11 og leyfðu okkur að biðja með þér.

Smelltu á hnappinn hér fyrir neðan til að hlusta/horfa á þrjár frásagnir um trú í verki, m.a. þessa frásögn frá Rós Ingadóttur.

Að viðhaldast og vaxa í trú

Skrifað af Ágúst Valgarð Ólafsson. Posted in Pistlar

Kristin trú er frábær en það er ekki sjálfsagt að viðhaldast og vaxa í trú. Flestir upplifa einhverntímann á ævinni að það reyni á í lífinu og loks að rafhlaðan og orkan klárist.

Sjálfur hef ég nýlega gengið í gegnum svona tímabil sem jaðraði við útbrennslu. Ég upplifði mikla þreytu og vanmátt að gera það sem ég þó vissi að þurfti að gera. Sem forstöðumaður í kirkju hef ég þurft að hugsa það vel hversu miklu af því sem er að gerast í lífi mínu ég deili, hvenær og hverning. Við viljum vera heilbrigð kirkja og þá þarf að hafa hæfilegt gagnsæi.

Þessvegna hvetjum við alla til að vera í traustum tengslum við aðra þar sem við getum deilt því sem við erum að takast á við í lífinu, t.d. í heimahópum eða lífhópum (sendu okkur línu ef þú vilt vita meira um svona hópa).

En hvernig eigum við að bregðast við þegar rafhlaðan klárast? Hvað er gott meðal við því fyrir þá sem fylgja Jesú?

Hebreabréfið 12:1-3 er með svarið: 1 Fyrst við erum umkringd slíkum fjölda votta léttum þá af okkur allri byrði og viðloðandi synd og þreytum þolgóð það skeið sem við eigum fram undan. 2 Beinum sjónum okkar til Jesú, höfundar og fullkomnara trúarinnar. Hann leið með þolinmæði á krossi og mat smán einskis af því að hann vissi hvaða gleði beið hans og hefur nú sest til hægri handar hástóli Guðs. 3 Virðið hann fyrir ykkur sem þolað hefur slíkan fjandskap gegn sér af syndurum, til þess að þið þreytist ekki og látið hugfallast.

Í þessum þremur versum eru 9 sinnum vísað til þess þema að það séu erfiðleikar eða að það reyni á. Hér eru nokkur dæmi:

  • Vers 1: byrði, synd, þolgæði
  • Vers 2: þolinmæði, smán
  • Vers 3: þolað, fjandskap, þreyta, hugfallast

Þessi texti er því klárlega að fjalla um erfiðleika og að það gerist ekki af sjálfu sér að við vöxum og viðhöldumst í trú. Lausnin er gefin í versum 2 og 3:

  • Vers 2: Beinum sjónum okkar til Jesú...
  • Vers 3: Virðið hann fyrir ykkur...

Lausnin er að breyta því á hvað er horft (beina sjónum) og að virða Jesú fyrir sér. Þetta er meðalið gegn þreytu og því að láta hugfallast. Ef ég er þreyttur þá er gott ráð að verja meiri tíma í það að horfa á Jesú og virða hann fyrir sér. Sjá hann betur og uppgötva meira af honum.

Það eru margar leiðir til að horfa á Jesú. Fyrst og síðast þarf að gefa sér tíma og gefast ekki upp fyrr en þú finnur þær leiðir sem virka best fyrir þig til að verja tíma með Jesú. Hér eru nokkrir pistlar sem fjalla um þetta:

Íhugun og framkvæmd

  1. Hefur þú brunnið út eða upplifað tíma þar sem þú varst mjög þreytt(ur)? Hvernig myndir þú lýsa þessu með eigin orðum?
  2. Hefur þú markvisst tekið tíma seinustu mánuði til að vera með Jesú og horfa á hann? Ef já, hvað hefur gengið vel og hvað hefur verið erfitt? Ef nei, er það af því að þig langar ekki til þess eða eru aðrar ástæður sem þú vilt segja frá?

Smelltu á hnappinn hér fyrir neðan til að hlusta/horfa á Ágúst Valgarð predika um þetta efni og segja frá eigin reynslu.

Velkomin(n) á póstlistann okkar.

Skylt efni

Hvítasunnukirkjan á Selfossi